Uit recente cijfers van Monumentenwacht West-Vlaanderen blijkt dat 21 procent van de beschermde en waardevolle kerken in de provincie schade ondervindt door duivenuitwerpselen. Op Vlaams niveau ligt dat aandeel zelfs nog hoger, met ongeveer 26 procent. Dat leert het antwoord op een schriftelijke vraag van provincieraadslid Kurt Himpe (N-VA) aan gedeputeerde voor Onroerend Erfgoed Kelly Detavernier (N-VA).
“Duivenuitwerpselen veroorzaken niet alleen esthetische schade, maar ook chemische aantasting van historische materialen,” benadrukt Himpe. “De bijtende stoffen versnellen verwering en brengen het bouwkundig patrimonium op lange termijn in gevaar.” Monumentenwacht West-Vlaanderen hanteert daarom een globale en gebouwspecifieke aanpak van duivenoverlast, steeds met respect voor het erfgoed. Die bestaat uit afspraken met lokale besturen en kerkfabrieken over het beperken van de duivenpopulatie en het vermijden van voeder- en broedplaatsen in de omgeving. Op het monument zelf worden nest- en rustplaatsen ontoegankelijk gemaakt, openingen discreet gedicht en waar nodig duivenwering geplaatst. Daarnaast is het regelmatig verwijderen van nesten en mest, samen met het reinigen van zolders, dakgoten en waterspuwers, essentieel om schade en vochtproblemen te voorkomen. In uitzonderlijke gevallen kan ook een gerichte vangactie worden ingezet.
Gedeputeerde Kelly Detavernier onderstreept het belang van een geïntegreerde aanpak en bevestigt dat Monumentenwacht West-Vlaanderen hierin een cruciale rol speelt: “Duivenoverlast in kerken is geen detailprobleem, maar een structurele uitdaging voor ons erfgoed. Daarom kiezen we bewust voor een gebouwspecifieke en meerlagige aanpak, in nauwe samenwerking met lokale besturen en kerkfabrieken. Alleen door maatregelen te combineren en ze ook op te volgen, kunnen we schade duurzaam beperken en onze kerken beschermen voor toekomstige generaties.”
Provincieraadslid Himpe besluit dat de cijfers een duidelijke waarschuwing zijn: “Wie ons religieus erfgoed ernstig neemt, moet ook investeren in preventie, onderhoud en opvolging. Dat is geen luxe, maar pure noodzaak.”